Συμπεράσματα για τις εκλογές του ΤΕΕ 2003

Ευχαριστώντας καταρχάς όσους και όσες συναδέλφους στήριξαν την προσπάθεια που κάνει η Αριστερή Ενωτική Πρωτοβουλία – Εργαζόμενοι Μηχανικοί, θα θέλαμε να εκφράσουμε κάποια πρώτα συμπεράσματα για τα αποτελέσματα των εκλογών στο ΤΕΕ.

  1. Βλέποντας ποιοι προσήλθαν και ποιοι όχι στις κάλπες της περασμένης Κυριακής έχουμε τη γνώμη ότι η μεγάλη πλειοψηφία των εργαζόμενων και άνεργων μηχανικών γύρισε την πλάτη στις εκλογές του ΤΕΕ. Η μεγάλη αποχή (που άγγιξε το 70%), εκφράζει την αποστασιοποίηση μεγάλων τμημάτων των μηχανικών από το ΤΕΕ, καθώς και το γεγονός ότι δεν προσδοκούν κάποιο όφελος από αυτό το μηχανισμό. Πρώτα και κύρια τους γύρισαν την πλάτη: οι νέοι μηχανικοί τα μεγαλύτερα θύματα της ανεργίας και της μετανάστευσης, οι μισθωτοί και «μπλοκάκηδες» του ιδιωτικού τομέα, οι άνεργοι μηχανικοί, καθώς και ολόκληρες ειδικότητες (μεταλλειολόγοι, χημικοί μηχανικοί, μηχανικοί περιβάλλοντος κλπ) που πετιούνται εκτός παραγωγικής διαδικασίας από την κρίση. Εμείς σε καμία περίπτωση δεν επικροτούμε μια στάση αποχής και απάθειας. Εξάλλου οι κυρίαρχες παρατάξεις επένδυσαν σε βουβές εκλογές των μηχανισμών, χωρίς πολιτικό διάλογο, χωρίς ενημερωτικό δελτίο, έτσι ώστε να μην εκφραστεί σε καμία περίπτωση η αγανάκτηση και η διάθεση του κόσμου για ανατροπή.

  2. Σε βάρος των συμφερόντων της εργαζόμενης πλειοψηφίας οι κυρίαρχες δυνάμεις εμφάνισαν συσπείρωση και αντοχή, στηριγμένες σε ένα βαθμό στα ανώτερα και μεσαία στρώματα των μηχανικών και μοιράζοντας καθρεφτάκια στους ιθαγενείς ενός κλάδου που κινδυνεύει με αφανισμό. Τα ποσοστά των καθεστωτικών δυνάμεων εκφράζουν την «πελατειακή» συμπεριφορά ενός κομματιού των μηχανικών με το μηχανισμό του ΤΕΕ. Ωστόσο ένα κομμάτι των μηχανικών τοποθετήθηκε συντηρητικά με βάση τις κεντρικές πολιτικές διαχωριστικές γραμμές της περιόδου. Η ΔΚΜ αναδεικνύεται σε πρώτη δύναμη με ποσοστό 26,39%. Η Δημοκρατική Συμπαράταξη Μηχανικών, (με κορμό την ΠΑΣΚ του απερχόμενου προέδρου Σπίρτζη) εμφάνισε μεγάλη πτώση των ποσοστών της, καταλαμβάνει όμως τη δεύτερη θέση με 23.05% και πλασάρεται, ως το νέο πετυχημένο «κεντροαριστερό πείραμα», η νέα «ελιά», αποτελούμενη από την παράταξη του ΠΑΣΟΚ, τη ΔΗΜΑΡ, τους Οικολόγους Πράσινους και την παράταξη των εργολάβων.

  3. Σε κάθε περίπτωση η «νίκη» των καθεστωτικών παρατάξεων είναι υπονομευμένη, καθώς η απουσία από τις εκλογές, του πιο πληττόμενου κομματιού των μηχανικών, αλλά και το πλήθος των λευκών και των άκυρων που αποτελούν ψήφο διαμαρτυρίας, εντείνει την απαξίωση του ΤΕΕ και την απονομιμοποίησή του σαν «εκπροσώπου όλων των μηχανικών». Ο κος Σπίρτζης και ο κος Γαμβρίλης καλύτερα ας μην κομπορρημονούν γιατί παρά τα όσα έκαναν για να πέσουν στα μαλακά, πλέον απολαμβάνουν λιγότερο από το 10% της εύνοιας των ενεργών συναδέλφων. Το ίδιο ισχύει και για την παράταξη της ΔΚΜ.

  4. Η άνοδος των ΕΛΕΜ, οφείλεται στο γεγονός ότι έχει έγκαιρα και συστηματικά αναδείξει της συνέπειες της κρίσης στους ελεύθερους επαγγελματίες. Ωστόσο η απάντηση τους κατά τη γνώμη μας είναι σε συντηρητική και συντεχνιακή κατεύθυνση, αξιοποιώντας και επενδύοντας στον κοινωνικό κανιβαλισμό.

  5. Η Ριζοσπαστική Πρωτοβουλία Μηχανικών (ΣΥΡΙΖΑ) δεν κατάφερε να εκφράσει κάποια ιδιαίτερη δυναμική ανάλογη του στόχου που έθεσε. Το σύνθημα το «ΤΕΕ στα χέρια μας» δεν ήταν ικανό να συγκινήσει την μεγάλη πλειοψηφία των εργαζόμενων και άνεργων μηχανικών. Η διαχειριστική της φυσιογνωμία και κατεύθυνση (που είχαν εξάλλου τα προηγούμενα χρόνια οι δυνάμεις της «συνεργασίας»), η απουσία από τους αγώνες και την καθημερινότητα των συναδέλφων, δεν ανταποκρίνεται στις ελπίδες των άνεργων, των μισθωτών και των αυτοαπασχολούμενων μηχανικών. Δεν κατάφερε να εμφανιστεί ως πραγματική εναλλακτική πρόταση απέναντι στις καθεστωτικές παρατάξεις, καθώς δεν κατόρθωσε να διατυπώσει ένα συνεκτικό πολιτικό λόγο, με σαφείς διαχωριστικές γραμμές, τόσο για τον κλάδο όσο και γενικότερα.

  6. Θετικό στοιχείο αποτελεί η άνοδος των άλλων δυνάμεων της αριστεράς, της ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ, της ΣΑΜ και της Αριστερής Ενωτικής Πρωτοβουλίας –Εργαζόμενοι Μηχανικοί. Ενίσχυση που προέρχεται από ένα πρωτοπόρο τμήμα των άνεργων, των μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων μηχανικών. Η αύξηση της ΣΑΜ εκφράζει επιπροσθέτως μια μετατόπιση προς τα αριστερά τμημάτων των μηχανικών του δημοσίου, καθώς και ψήφο διαμαρτυρίας απέναντι στην δεξιά στροφή του ΣΥΡΙΖΑ. Σημαντική άνοδο κατέγραψαν επίσης και οι ΑΜΑΚ στην Ανατολική Κρήτη.

  7. Η Αριστερή Ενωτική Πρωτοβουλία- Εργαζόμενοι Μηχανικοί, κατέγραψε πανελλαδικά ποσοστό 3,53% (από 2,90%), απευθυνόμενη και στηριζόμενη στους μηχανικούς του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, τους αυτοαπασχολούμενους, υποαπασχολούμενους και άνεργους μηχανικούς και τους μηχανικούς που συσπειρώνονται γύρω από τα σωματεία τους. Χωρίς να μας ικανοποιεί το συνολικό αποτέλεσμα και κυρίως η αντοχή που επέδειξαν οι παρατάξεις του κατεστημένου, θεωρούμε θετική τη μικρή αύξηση του ποσοστού μας σε ένα δύσβατο τοπίο, μέσα στο οποίο η ψήφος καταγγελίας αθροίζονταν κατά κόρον στις αριστερές παρατάξεις που καλούσαν «να πάρουμε το ΤΕΕ στα χέρια μας», όταν την ίδια ώρα εμείς θέταμε ένα ευρύτερο πλαίσιο στόχων που περιλάμβαναν, αλλά κυρίως υπέρβαιναν το ΤΕΕ. Κάνουμε θετικό απολογισμό από την συζήτηση με τους συναδέλφους, γύρω από το αναγκαίο πρόγραμμα ρήξης και ανατροπής χωρίς Ευρώ, ΕΕ , χρέος και μνημόνια, το οποίο επιχειρήσαμε με σαφήνεια να θέσουμε.

  8. Για εμάς είναι σαφές ότι τα αποτελέσματα των εκλογών και κυρίως η απονομιμοποίηση του μηχανισμού του ΤΕΕ από την μεγάλη πλειοψηφία των πληττόμενων συναδέλφων, υπογραμμίζουν την ανάγκη αποφασιστικής απόρριψης κάθε λογικής συνδιαχείρισης στο πλαίσιο του ΤΕΕ, από τις δυνάμεις της αριστεράς.

  9. Εμείς θα συνεχίζουμε να απευθύνουμε κάλεσμα αγωνιστικής συμπόρευσης, σε όλες τις αριστερές, αγωνιστικές και αντισυνδιαχειριστικές δυνάμεις στους μηχανικούς, με τις οποίες συναντηθήκαμε στους αγώνες. Μακριά από λογικές «εμπορίου ενότητας» θα επιχειρήσουμε να συμβάλλουμε με ουσιαστικό τρόπο, στη συγκρότηση ενός αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής. Θέλουμε να ενισχύσουμε μια άλλη καθημερινότητα, αυτή της αλληλεγγύης και της καθημερινής πάλης, καθώς και νέες μορφές συλλογικής εκπροσώπησης όλων των εργαζόμενων και άνεργων συναδέλφων. Και ταυτόχρονα θέλουμε να συμβάλλουμε να ανοίξει η συζήτηση για έναν άλλο δρόμο, των μικρών μαχών και των μεγάλων ανατροπών.