Τι ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ στις εκλογές του ΤΕΕ

Τους μνημονιακούς γιατί απλά μας «σκοτώνουν» σαν εργαζόμενους και σαν ελεύθερους ανθρώπους και αυτό ΔΕΝ μπορούμε να το επιτρέψουμε.

Όμως δεν ψηφίζουμε ούτε τους δήθεν αντι-μνημονιακούς που είναι «ανεξάρτητοι» αλλά προέρχονται από τα κυβερνητικά κόμματα (σάρκα από την σάρκα τους) όπως ο νυν πρόεδρος Σπίρτζης.

 

Δεν ψηφίζουμε τα αφεντικά μας και τους «φίλους» τους (ούτε τα πρώην αφεντικά μας)

 

Λέμε όχι σε αυτούς που «ζουν» από την εκμετάλλευση της απελπισίας μας, πουλώντας σεμινάρια και κερδίζοντας ακόμη και τώρα από τους άνεργους συναδέλφους. Το ΙΕΚΕΜ-ΤΕΕ και ο ρόλος του πρέπει να καταδικαστεί.

 

Δεν ψηφίζουμε τις «προηγούμενες» διοικήσεις του ΤΕΕ και όσους τους στήριξαν και τους στηρίζουν. Είχαν μεγάλο μερίδιο στο «πάρτυ» των μεγαλοκατασκευαστών που έγινε στις πλάτες του ελληνικού λαού και τις δικές μας. Έχουν μεγάλο μερίδιο της ευθύνης που φτάσαμε ως εδώ.

 

Δεν ψηφίζουμε αυτούς που μεθόδευσαν ή ανέχτηκαν την εξαθλίωσή μας μέσω του ΤΣΜΕΔΕ. Το ίδιο και αυτούς που χάρισαν τα «αποθεματικά» μας στους τραπεζίτες και τους δανειστές

 

Είμαστε ενάντια σε αυτούς που στο όνομα της «ελεύθερης αγοράς» απαξίωσαν τις σπουδές μας, τις ικανότητές μας, την δουλεία μας. Σε αυτούς που όλα τα έβαλαν στο «ζύγι» της πιστοποίησης και τελικά μας μετατρέπουν σε φτηνά «υποζύγια» των εργοδοτών μας

 

Επίσης δεν ψηφίζουμε για «μπίζνες». Όταν η κοινωνία πεθαίνει, εκτός από «ανήθικο» είναι και ηλίθιο.

 

Δεν ψηφίζουμε τους Ευρωπαϊστές! Δηλαδή αυτούς που είναι με το Ευρώ και την ΕΕ, αλλά κυρίως θέλουν να κάνουν δουλειές με τα ΕΣΠΑ, τον Φούχτελ, τα σκουπίδια κλπ.

 

Είμαστε ενάντια σε όλους αυτούς που μας καλούν να συμβιβαστούμε με ένα μέλλον «εσωτερικής υποτίμησης», εκμετάλλευσης, ανεργίας και απελπισίας εις στο διενεκές, περιμένοντας να έρθουν οι επενδυτές και η ανάπτυξη.

 

Δεν αποφασίζουμε με βάση το στενό ατομικό μας συμφέρον. Ότι και να σκεφτούμε, ότι και να επιλέξουμε θα είναι στην πραγματικότητα λάθος.

 

Ούτε σκεφτόμαστε μόνο «συντεχνιακά» σαν «μηχανικοί». Είμαστε κομμάτι της κοινωνίας που χτυπιέται και μόνο μαζί με όλους τους «από κάτω» μπορούμε να φτιάξουμε ξανά μια ζωή «αξιοβίωτη».

 

Δεν ψηφίζουμε τους «φίλους» και τους «γνωστούς μας». Επιτέλους σκεφτόμαστε «πολιτικά», συμμετέχουμε και συνδιαμορφώνουμε κάθε απόφαση και κατάσταση με βάση αυτό που θεωρούμε το πραγματικό και μακροπρόθεσμο συμφέρον αυτού του λαού, των παιδιών μας, το δικό μας ....