Σχετικά με την καταστατική συνέλευση του Συλλόγου Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών

Το Σάββατο 22 Μαρτίου ήταν προγραμματισμένη να γίνει Γενική Συνέλευση του Πανελληνίου Συλλόγου Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών, με θέμα την τροποποίηση του καταστατικού του συλλόγου, δηλαδή Καταστατική Γενική Συνέλευση. 29 Τοπογράφοι μηχανικοί επιχείρησαν να αλλάξουν το καταστατικό ενός συλλόγου 6000 περίπου μελών.

Πως είναι δυνατόν να γίνει αυτό σκέφτεται κάποιος λογικός άνθρωπος. Ποιο καταστατικό συλλόγου το επιτρέπει αυτό; Τι έκαναν λοιπόν οι αθεόφοβοι:

Το καταστατικό του Συλλόγου προβλέπει ότι για να έχει απαρτία η καταστατική γενική συνέλευση πρέπει να προσέλθουν τα μισά από τα ταμειακώς εντάξει μέλη, και πλειοψηφία ¾ των παρόντων.

Οργάνωσαν έτσι τις ημερομηνίες για την διεξαγωγή της συνέλευσης έτσι ώστε να περάσει η 31 Δεκεμβρίου όπου ήταν ταμειακώς εντάξει 2000 τοπογράφοι και να έρθει η 1η Ιανουαρίου όπου δεν ήταν κανένας.

Κατόπιν 40 πήγαν και πλήρωσαν συνδρομές για το 2014 και παρουσιάστηκαν στη γενική συνέλευση 29 (περισσότεροι δηλαδή από 50% των ταμειακώς εντάξει) για να αλλάξουν το καταστατικό.

Ιθύνων νους της όλης μεθόδευσης ήταν ο προηγούμενος πρόεδρος του συλλόγου και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου, συνεπικουρούμενος από τον τωρινό πρόεδρο, επίσης στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, αλλά και τους συνδικαλιστές της ΝΔ, ιδιαίτερα τους Θεσσαλονικείς που με παρρησία αγόρευαν υπέρ της τροποποίησης του καταστατικού.

Πρέπει να αναφερθεί ότι μέσα στους 40 ήταν και τα ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ μηχανικών στους τοπογράφους όπου επίσης είχαν ψηφίσει υπέρ της τροποποίησης του καταστατικού. Γιατί όμως έστησαν όλο αυτό το σκηνικό; Τι ήθελαν να πετύχουν;

Βασικά δύο πράγματα:

  1. Καταργούσαν την γενική συνέλευση του συλλόγου από το ανώτατο αποφασιστικό όργανο, αλλά και γενικώς αφού με την πρότασή τους δεν προβλεπόταν γενική συνέλευση, και άλλαζαν την αντιπροσώπευση στο διοικητικό συμβούλιο με μη αναλογικό τρόπο (μέσω αντιπροσωπείας 100 ανθρώπων).

  2. Μετέτρεπαν τον σύλλογο σε Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης και πιστοποίησης των επαγγελματικών δικαιωμάτων των τοπογράφων.


 

Τι έλεγαν λοιπόν: ότι 100 άνθρωποι (που δεν βρέθηκαν ούτε για την πρώτη φάση του σχεδίου) θα αποφασίζουμε τι επαγγελματικά δικαιώματα θα έχει ο καθένας από τους 6000 τοπογράφους, αλλά και τους νέους που έρχονται. Όπως τότε που πανηγύριζαν για το εξαρτημένο τοπογραφικό που τώρα κοστολογείται λιγότερο από το ανεξάρτητο, αν και όταν γίνεται. Ευτυχώς η μεθόδευση αυτή δεν πέρασε γιατί βρέθηκε ο απαραίτητος αριθμός τοπογράφων που αντιστάθηκε μέχρι τέλους. Οι λύσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος δεν λύνονται με γραφειοκρατικές μεθόδους ειδικά από τους υπαλλήλους αυτών που δημιούργησαν την κρίση.